De volgende ochtend nemen we afscheid van ons mooie, rustige plekje aan de Fuluälven bij Mörkret. Op de planning staat Trollvägen, oftewel de Magic Road. We zijn heel benieuwd wat we onderweg allemaal gaan tegenkomen.
Onderweg van Idre naar Trollvägen rijden we langs verschillende skigebieden. Sommige zijn best luxe, maar in de zomer zien ze er toch heel anders uit – en vooral een stuk stiller – dan je van een wintersportgebied zou verwachten.
Bij Trollvägen zijn we natuurlijk vooral benieuwd naar dat stukje weg waar de zwaartekracht het lijkt op te geven. Alleen… wij merken er helemaal niets van. Geen mysterieuze bewegingen en geen auto's die vanzelf omhoog lijken te rollen. 😉 Misschien hebben we de magie gemist, of stonden we gewoon net niet op de juiste plek.
Maar ach, dat maakt eigenlijk helemaal niet uit. Wat we hier wél aantreffen, is minstens zo bijzonder – en eerlijk gezegd nog indrukwekkender dan we hadden verwacht.
Wat een gebied. Zo'n plek waar je vanzelf even stil van wordt.
De weg slingert door een enorm landschap vol prachtige vergezichten en uitgestrekte, bijna ongerepte natuur. Je voelt je hier ineens piepklein. Er is zoveel ruimte en natuur om je heen dat je vanzelf wat stiller wordt en vooral goed om je heen kijkt.
We lopen nog een stukje de omgeving in. De top haal ik net niet, maar dat is helemaal prima. Onderweg moet ik af en toe even op adem komen en mijn eigen tempo aanhouden. Ik geniet volop van alles wat ik wél zie en van het idee dat ik hier gewoon midden in dit indrukwekkende landschap loop. Zelfs met best wat auto's en campers op de parkeerplaats is de stilte hier bijzonder. Alleen daarvoor is de wandeling al de moeite waard.
En als we daarna weer terugrijden, wacht er nog een leuke verrassing. Op een helling zien we ineens een kudde rendieren staan, rustig bij elkaar in het landschap.
Rendieren! Daar hadden we stiekem natuurlijk al op gehoopt.
We stoppen natuurlijk even om ze goed te bekijken. Een mooier einde van de dag kunnen we ons bijna niet wensen. Met een grote glimlach rijden we daarna weer verder.
Die avond overnachten we op een parkeerplaats vlak naast de weg. Klinkt misschien niet heel spectaculair, maar we hebben er verrassend genoeg helemaal geen last van. Sterker nog: er ligt een prachtig vismeer naast, met een steiger die helemaal rond het meer loopt. Het is er heerlijk rustig en in het avondlicht ziet het water er prachtig uit. Echt een fijne plek om de dag af te sluiten.
De volgende dag rijden we via de 311 nog wat verder naar het noorden. Dit is een van de meest zuidelijke wegen waar je rendieren kunt spotten. En ja hoor, dat hebben we geweten! Onderweg zien we meerdere rendieren en op een gegeven moment rent er zelfs een hele kudde over de weg. We remmen rustig af en genieten van het moment. Zoiets maak je niet elke dag mee.
Ook het landschap verandert onderweg steeds weer. We rijden door loofbossen en langs vlaktes met grote vennen, daarna door eindeloze naaldbossen, langs kabbelende rivieren en uiteindelijk een steeds bergachtiger landschap in.
Hoe hoger we komen, hoe duidelijker we zien dat de herfst hier al begonnen is. De eerste bomen kleuren geel, oranje en rood. Met het zonnetje erop krijgt alles bijna een gouden gloed. Zo'n uitzicht waarvoor je het liefst steeds even stopt.
We sluiten de dag af in Klövsjö, op een camperplaats aan de rivier met uitzicht op de bergen. Weer zo'n plek waar je meteen denkt: hier willen we nog wel even blijven.
En dan komt natuurlijk de vraag die tijdens zo’n reis vanzelf een keer op tafel komt: rijden we nog verder naar het noorden, of draaien we langzaam weer terug? Best lastig, want er ligt nog zoveel moois op de route.
De Wildernisroute trekt ons zeker. Het lijkt ons supergaaf om die te rijden, maar daar zijn we wel aardig wat tijd mee kwijt. En dan zouden we op de terugweg veel te veel moeten haasten. Daar hebben we eigenlijk helemaal geen zin in. We willen vooral lekker blijven genieten van alle mooie plekken die we onderweg tegenkomen. Dus besluiten we toch om terug te gaan. De route verder naar het noorden bewaren we gewoon voor een volgende keer. Hebben we meteen weer iets leuks om naar uit te kijken.
Vandaag is niet helemaal mijn dag, dus we doen het rustig aan en maken een kort ritje. Maar ook nu is het landschap weer prachtig. We hoeven eigenlijk niet eens ver te rijden om mooie plekken tegen te komen. Juist dat maakt deze dagen onderweg zo fijn en ontspannen.
We sluiten de dag af op een camperplaats net onder Sveg, bij een soort gastgezin. De plek ligt vlak naast de snelweg – nou ja, snelweg... Echt druk is die weg niet. Als er zeven auto’s per uur langskomen, is het veel. Helemaal stil en verlaten is het hier dus ook niet, maar voor een plek langs de weg staan er best veel campers. En ook hier staan we weer aan het water, dit keer bij een klein meertje.
De volgende dag rijden we weer niet al te ver, tot net boven Mora. Onderweg blijven we ons verbazen over het mooie landschap. Het is bijna een mix van alles wat we tot nu toe hebben gezien: bossen, water, open stukken en heuvels. Alles wisselt elkaar af, dus achter elke bocht is er weer iets nieuws te zien.
Wat een mooie streek. Ach… waar in Zweden eigenlijk niet? 😉 Toch raakt de ene plek je soms net wat meer dan de andere, zonder dat je precies weet waarom.
Voor de nacht vinden we een wat afgelegen plekje bij een strandje in de buurt van Orsa, natuurlijk weer aan een meer. Het water ligt er lekker rustig bij en op het eerste gezicht lijkt het heerlijk stil. Even denken we dat we hier helemaal alleen zullen staan.Maar nee hoor 😄 Niet veel later krijgen we gezelschap van een groep Zweden die er gezellig een familiebarbecue houden. En zitten we ineens midden tussen de locals, terwijl we dachten dat we een rustig plekje voor onszelf hadden gevonden.
Ook dat is Zweden.
We sluiten de dag af met het geluid van pratende mensen en een typisch Zweedse barbecue. Buiten, rond een open vuur, wordt er gekookt en gegeten terwijl wij vanaf ons plekje aan het meer meekijken.
Een mooi einde van weer een bijzondere dag.
En morgen? Dat zien we dan wel weer. 😉
Wordt vervolgd…
Groetjes,
Liene
Reactie plaatsen
Reacties