En toen was het alweer voorbij! Deze laatste blog komt iets later dan gepland. Thuis word je op de een of andere manier weer meteen opgeslokt. Druk met de camper leeghalen en schoonmaken. Want ja, dat mag na vier weken wel, zeker ook met de honden 😉 Huis weer een beetje op orde maken, luchten, wassen draaien. De mallemolen van alledag. Maar, we hebben weer geweldige herinneringen gemaakt!
Onze eerste buitenlandse reis met de camper. In het begin leek de tijd wel stil te staan, maar tegen het einde vloog het gewoon voorbij. We hebben echt genoten. Bretagne laat je van alles zien: van ruige kliffen tot beschutte baaien. Van eeuwenoude bossen tot het platteland. Heuvels en dalen. Prachtige oude dorpjes en stadjes. En, natuurlijk de mythen!
Wat we ook super leuk vonden, was de Keltische vibe die je overal voelt. Je ziet het bijvoorbeeld terug in de meeste plaatsnamen: elke plek heeft een officiële Franse naam én een traditionele Bretonse naam. Het Bretons (Brezhonig) is de oorspronkelijke Keltische taal van het westen van Bretagne. Die Keltische invloed zie je ook in de cultuur, muziek en het landschap. Het gebied is echt verbonden met Wales en Cornwall.
En dan hebben we nog het mythische woud van Paimpont, het bos van Brocéliande, dat het decor vormt voor de Keltische verhalen over Koning Arthur en tovenaar Merlijn. En ook al zijn de megalieten ouder dan de latere Keltische migraties, de Keltische druïden zijn een belangrijk deel van de geschiedenis. Overal vind je nog die eeuwenoude menhirs terug.
Die mix is echt zo leuk om te ontdekken en dat hebben we ook zeker gedaan! Wat een gave roadtrip. Natuurlijk hebben we nog lang niet alles gezien, maar we hebben wel een leuke indruk gekregen.
Reizen met de camper was echt super leuk! In het begin was het even wennen, maar hoe verder we gingen, hoe meer we ervan gingen genieten. Natuurlijk zijn er wel een paar dingen die we de volgende keer anders willen doen, maar dat heb ik al eerder in de blogs verteld. We willen echt niet meer terug naar een caravan. Dit is echt de juiste keuze geweest. Gelukkig maar. Is de investering in ieder geval niet voor niks geweest.
Als ik terugdenk aan onze eerdere caravantrips, zie ik echt wel een verschil in de plekken waar we nu slapen. We hebben nu natuurlijk camperplaatsen in plaats van de traditionele campings, maar ook bij boeren die speciaal een plekje voor campers hebben gemaakt. Het is dus zeker leuker en unieker geworden. En als we straks beter off-grid kunnen staan, worden die spots vast nog leuker.
Erik vindt het rijden nu ook een stuk relaxter. Het voelt meer als één geheel, in plaats van dat er iets achter je aanhangt waar je constant rekening mee moet houden. En dat gedoe met af- en aankoppelen ter plekke? Dat is ook verleden tijd! Het enige minpuntje dat we tot nu toe hebben ervaren, en waar we nog niet helemaal aan uit zijn, is het parkeren als we een stad willen bezoeken. Dat heeft ook een beetje te maken met de honden natuurlijk.
Waar we wel nog een beetje aan moeten wennen, en de honden ook, is het gerammel van al die spulletjes in de kastjes. Met de kwaliteit van het wegennet in Frankrijk hebben we daar meer dan genoeg van meegekregen, haha. Maar dat zijn kleine dingetjes. We hebben echt genoten van alles.
Laten we het nog even over het laatste stuk van onze reis hebben:
We zijn van Larmor-Baden naar de andere kant van de baai gereden en hebben daar op een camping in de buurt van Sarzeau gestaan. Er waren niet echt veel camperplaatsen te vinden, en achteraf gezien was het een omweg die voor ons niet echt de moeite waard was.
Vanaf daar zijn we binnendoor richting Paimpont gereden. Wat een schattig dorpje. Je vindt er allemaal kleine winkeltjes vol met middeleeuwse, Keltische en fantasie-artikelen, allemaal in die leuke rijtjeshuizen van Armoricaans zandsteen. Maar voordat we daar aankwamen, hebben we nog even een tussenstop gemaakt bij de "Mehirs van Monteneuf". Die stenen zijn echt bizar. Het is bijna niet te geloven dat ze daar al zo lang staan en dat iemand ze ooit overeind heeft gekregen.
In Paimpont wilden we natuurlijk de mythische plekjes checken, maar, dat kon ook zondag. Dus zijn we eerst even naar Josselin gereden om dat historische stadje te bekijken. Het wordt gedomineerd door een groot kasteel dat aan de rand van de Oust ligt. De mooie vakwerkhuisjes eromheen zijn in 2006 opgeknapt, en geloof het of niet, de oudste is zelfs al uit 1538.
Maar die mythische plekjes waren we natuurlijk ook super nieuwsgierig naar, dus een dag later zijn we weer die kant op gegaan. Helaas was het Château de Comper, dat onder andere een Arthuriaans centrum heeft, gesloten. Vanuit daar zijn we doorgereden naar de zetel van Merlijn. Tja, die konden we niet vinden, maar we stuitten wel op de "tombeau de Merlin" en de "fauntaine de jouvence". Het was allemaal wat kleiner dan we dachten, maar het was echt heel leuk om te bezoeken, want het hoort gewoon bij de streek.
Daarna hebben we nog een korte wandeling door het "Forêt de Paimpont" gemaakt op zoek naar "la chêne des Hindrées", een 500 jaar oude eik, waarvan de stam een omtrek heeft van meer dan vijf meter.
Er zijn vast nog veel meer gave plekjes te ontdekken, maar dit is wat we tijdens onze roadtrip door Bretagne hebben gezien.
Maar goed, het was tijd om terug te gaan. We hebben de terugreis op ons gemakje in vijf dagen gedaan, en we hebben daarbij nog op een paar leuke camperplaatsen gestaan.
Ik kan me niet meer precies herinneren welke wegen we allemaal hebben gereden, maar ik heb mijn best gedaan om te beschrijven waar we langs zijn gekomen en wat we hebben gezien. Hopelijk gaan jullie de volgende keer weer met ons mee op roadtrip. Tot dan!
Groetjes,
Liene x
Reactie plaatsen
Reacties